اين امر مشتبه شده و ايشان اين امر را از خود فيض سؤال مىكنند . چنين گويد محرّر اين رساله و مورّق اين مقاله جمال الدين النطنزى كه چون در ميان عوام الناس شهرتى تمام دارد كه حضرت و الا رتبت ، عالم فاضل و نحرير كامل ، الحكيم المتفنّن ، مولانا عبد المحسن - سلّمه اللّه تعالى - مايل به اهل تصوّف و تصويب و تجويز رسومات تعبّديه و تعبدات رسميه بدعيّه ايشان مىنمايد و آنچه از تصانيف مومى اليه ظاهر مىشود نقيض آن است كه به وى نسبت مىدهند و از زبان وى نقل مىكنند ، بنابراين سخنهاى او را از كتابهاى وى بيرون آورده و نوشته ، همه را يك جا جمع نمود تا هر كه مطلع شود ، بداند كه هر چه از زبان وى نقل مىكنند تهمت است بر مشار اليه ؛ و اگر از لفظ وى چيزى مسموع شود كه مخالف تصانيف او باشد محمول بر تقيّه خواهد بود ، يا آنكه از خلق عظيمى كه دارد نمىخواهد كسى را از لفظ خود برنجاند ، و غرض ما در اين رساله همين معنى است و ما را كارى به اهل تصوّف نيست و اين رساله را مرتب ساخت به پنج نمونه و من اللّه التوفيق و الاستعانة . نمونه اول : در بيان آنچه حضرت مومى اليه در جواب عريضه محمد مقيم مشهدى نوشته . نمونه دوم : در بيان آنچه در كتاب فهرست الكتب فرموده . نمونه سوم : در بيان آنچه در كتاب آداب السلوك گفته . نمونه چهارم : در بيان آنچه در كتاب محاكمات بيان كرده . نمونه پنجم : در بيان آنچه در كتاب كلمات طريفه مذكور ساخته . نمونهء اول در بيان آنچه در جواب عريضه محمد مقيم المشهدى به ذروهء عرض مولانا عبد المحسن مىرساند كه ملّا محمّد على صوفى خراسانى چون از اصفهان به مشهد مراجعت نموده ، همه‌جا مىگويد كه مولانا عبد المحسن تجويز امور صوفيه مىكند و خود نيز گاهى مرتكب مىشود ، اگر نموده ، واقعى است دو كلمه‌اى اعلام كنند تا بندگان نيز متابعت كنيم . و السلام